Als je de struiken in de perken laat groeien worden het halve bomen, verstikken de ondergroei. Om de perken open toegankelijk, mooi en gevarieerd te houden snoeien we ze terug zodat het ook makkelijk schoon te maken is. Dit snoeien kun je best doen tussen november en februari. Een heleboel struiken zoals vlinderstruiken, vuurdoorn, heggen kun je het hele jaar door snoeien mocht dit nodig zijn.
Je perk/tuin/park is je canvas en jij als tuinier moet het mooi en biodivers maken. Dat is geen tegenstelling maar een samenspel. Jij als tuinier bent de kunstenaar die werkt met levende verf en objecten en zo een schilderij maakt dat met de seizoenen meebeweegt en steeds een prachtig beeld oplevert. Her en der kun je dit wat aanzetten en accentueren. Goed gemarkeerde paden (boomsnippers, zand, gemaaid gras) maken het beeld fraaier.
Persoonlijk hoe ik van romantisch en weelderig met strak gesnoeide heggen en ronde golvende patronen in het perk. Door deze markering zie je snel waar de natuur haar gang kan gaan en waar de overgangen zijn tussen paden en perk. Het perk zelf kun je net als een kapper her en der bijknippen per seizoen om het nog mooier te maken.
Om de biodiversiteit te garanderen is de regel, de inheemse planten vooral laten staan. Als je knipt en scheert; niet alles tegelijk zodat aanwezige eitjes en poppen nog kunnen uitkomen. Niet snoeien tijdens bloei en niet te netjes maken in najaar en winter; van alles en nog wat probeert te overleven in de bladlaag en verdorde stengels. Maak gebruik van mooie silhouet beelden van verdorde planten. Uiteindelijk gaat het om het gehele evenwicht en een overdaad van het ene verdrukt het andere.
Het spreekt voor zich dat het altijd een wikken en wegen is. Een ding is zeker oefening baart kunst. Dus gewoon doen en de principes van het luie vrolijke tuinieren volgen. Wil je in de praktijk oefenen? Kom woensdagochtend langs bij onze praktijkopleiding in Park 1943.
