Ik hou van wat ik zou noemen reflecterende existentiële teksten niet om ware antwoorden te vinden maar nieuwe vragen en nieuwe vergezichten te vinden. Vragen impliceren antwoorden; verschillende antwoorden die weer verschillende vragen oproepen.
Tuinieren is voor mij de samenbindende metafoor als universele omgang met de werkelijkheid. Zoals ik tuinier, denk ik en produceer ik. In mijn beleving is alles een tuin waar van alles groeit en langzaam leer je de elementen kennen; hun samenhang en hun verschijningsvorm. Dit is een continu proces van creatie en destructie. Het ene vervangt het andere enzovoort met alle oorzaken en gevolgen van dien. De wereld is niet lineair of statisch maar complex. Dit is een gelopen koers. Belangrijkste vraag nu; hoe ga je om met complexiteit? Hoe ga je om met iets dat tegelijkertijd niets kan zijn?
Bewustzijn is dat wat dode materie doet leven? Of is het omgekeerd? Materie creëert leven en bewustzijn? Wat is waar? Wie zal het zeggen; voor beiden valt wat te zeggen. Hegel zou zeggen: beiden zijn waar en vormen de werkelijkheid. These + Antithese = Synthese. Vergelijk het met het feit uit de kwantumfysica dat een electron zowel een golf als een deeltje kan zijn. Hangt er vanaf wat je meet; de golf of het deeltje. Wat is het intussen? Wanneer wij niet meten. Dat weten we dus niet. Kunnen we niet weten.
Als God de wereld geschapen heeft met ons erin. Dan is de meer dan 3 miljard jaar evolutie en ‘the big bang’ God’s werk met ons mensen als resultaat. Dat is nogal wat en wij zijn nogal uitverkoren in deze versie. Je kunt beter stellen dat God ons geschapen heeft en dat Godsdienst onze cultuur gevormd heeft. Net als bij het golf-deeltje zijn wijzelf zowel God als mens, geest als lichaam. Het is maar hoe je kijkt wat je ziet en wat je mens- en wereldbeeld is; het perspectief waarmee je kijkt en dat natuurlijk naar bevestiging zoekt. Wat je vindt zijn objecten die samenhangen en elkaar beïnvloeden.
Dat God alles of slechts ons heeft geschapen zijn stellingen die niet waar of onwaar kunnen zijn. Het is mogelijk. Het feit dat er vele Goden en vele scheppingsverhalen en bijbehorende culturen bestaan maakt trouwens de visie dat wij God en onszelf hebben geschapen in de grotere schepping geloofwaardiger. Het is in mijn beleving ook mooier.
God schept ons als een noodzakelijkheid in ons bewustzijn waarbij we God als identiteit buiten onszelf zien waarmee we in contact willen komen. Iets dat wij zien als het ‘hogere’ het ‘meest stevenswaardige’. Dat vind ik een geloofwaardige versie, een pragmatisch spiritualisme en wetenschappelijk ongrijpbaar. De waarheid is maar een klein onderdeel van de werkelijkheid. Die ontdekken we niet in de werkelijkheid als een ‘steen der wijzen’. De waarheid ontdekken we in interactie en zegt ons iets over het geheel. Waarheid wordt op vele manieren geïnterpreteerd en vaak verward met werkelijkheid. Dat wil ik hier even rechtzetten; waarheid is onderdeel van werkelijkheid net als liefde en alles is vermengd en interacteert met elkaar. Een gezellig maar moeilijk te duiden geheel. Maar we doen ons best.
