De Stadsgeneeskunde aanpak is ontstaan uit het werk van Karin Keijzer en mijzelf; beiden kunstenaars. We startten in 2003 Creatief Beheer als organisatie die braakliggende terreinen inrichtte en beheerde, naast het organiseren van festivals en artistiek sociale projecten. Het onderhoud, zorg en aandacht voor omgeving en elkaar, staat centraal in hun visie op de ontwikkeling van de stad. In plaats van een kostenpost is het een paradijs van menselijke interactie. Zeker in een tijd als de onze waar we aan schermen zijn gekluisterd creëert het onderhoud, een dagelijkse noodzakelijkheid, kansen om te investeren in een mooiere, schonere, groenere maar vooral ook gezellige en veilige omgeving. Dat bereik je niet via ontwerp of speciale programma’s maar juist via het meest onaanzienlijke werk; het dagelijks onderhoud.
Om de positie duidelijker te maken zal ik een onderzoek uit mijn studiejaren, die me op dit pad zette, erbij halen. Dat ging over nep patiënten (acteurs) die werden opgenomen in een psychiatrische inrichting. Wie had als eerste door dat het nep patiënten waren?
Als eerste hadden de medepatienten het door, daarna en dat is opmerkelijk; de schoonmakers. Daarna de verpleging en als laatste hadden de artsen het door.
Dit laat zien dat schoonmakers en dus ook schoonmakers of zelfs mooimakers in de publieke ruimte een interessante informatiepositie hebben. De meeste onder ons willen de maatschappelijke ladder beklimmen maar kan dat nog wel en waar klim je naartoe. Onderhoud en zorg staan zeker niet bovenaan die ladder. Is het niet slimmer, effectiever en menselijker om de ladder ook horizontaal te maken zoals ook de natuur is georganiseerd horizontaal en verticaal bewegen; eigenlijk een drie dimensionale ladder. Dit verandert de positie van schoonmaker en verzorgende in een groeipositie met een te beklimmen ladder. Mensen willen niet perse naar de top, tenminste als ze verstandig zijn, die top bestaat niet dat wordt ons slechts verteld. Wij zoeken iets anders; een veilige plek, erkenning, rechtvaardigheidsgevoel en bovenal gezien worden.
Dus ik verwacht een herwaardering voor schoonmakers en verzorgenden samen met een ontwikkeling van de infomatiepositie van de ‘mensen die veel zien en weten’. Tenminste als we verstandig zijn en problemen willen oplossen.
